Aktualności
tel. serwisowy: 61 307 00 77 (08:00 - 16:00)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie opowiedział się po stronie fiskusa w sporze z małżonkami, którzy w ramach ulgi termomodernizacyjnej chcieli odliczyć wydatki poniesione przed zakończeniem budowy domu.
Podatnicy w lipcu 2020 r. rozpoczęli budowę domu na własnej działce. W sierpniu 2021 r. ponieśli nakłady na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, zaś w listopadzie 2021 r. - na zakup środka gruntującego. 4 lipca 2023 r. zakończyły się roboty objęte pozwoleniem na budowę, zaś 17 lipca 2023 r. małżonkowie złożyli w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego zawiadomienie o zakończeniu budowy. Także w 2023 r. małżonkowie złożyli korektę zeznania podatkowego za rok 2021 i wykazali w niej odliczenie od dochodu w związku z zastosowaniem ulgi termomodernizacyjnej na zakup i montaż zestawu fotowoltaicznego oraz na zakup środka gruntującego. Naczelnik Urzędu Skarbowego, a następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, odmówili jednak stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego. Organy zgodnie uznały, że w ramach ulgi termomodernizacyjnej można odliczyć wydatki związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku, którego podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Budynek ten musi istnieć, co oznacza, że nie może toczyć się jego budowa. Jedno z małżonków zaskarżyło decyzję Dyrektora Izby do Sądu, twierdząc, że 1 lipca 2021 r. budynek już istniał, posiadał wszelkie niezbędne instalacje, a jego budowa była faktycznie zakończona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podzielił wyrażany już w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że termomodernizować można wyłącznie budynek już istniejący. Sąd podkreślił, że skoro ulga wiąże się z realizacją inwestycji termomodernizacyjnej, która ma prowadzić do ulepszenia, to o ulepszeniu można mówić jedynie w odniesieniu do budynku, który został wybudowany, a następnie ulepszony. Wykładnia przepisów dotyczących ulg podatkowych nie powinna zaś mieć charakteru rozszerzającego.
W analizowanej sprawie organ skarbowy słusznie określił datę zakończenia budowy na 4 lipca 2023 r. Taką datę kierownik budowy potwierdził w dzienniku budowy, także tę datę skarżąca wskazała w zawiadomieniu o zakończeniu budowy. Natomiast zarzut, że kierownik budowy wskazał w dzienniku jedynie formalną, a nie faktyczną datę zakończenia budowy jest nieskuteczny w sytuacji, gdy zapisy w dzienniku potwierdzają wykonywanie niektórych prac jeszcze w maju 2023 r. Dlatego WSA w Szczecinie skargę oddalił.
Źródło: wyrok WSA w Szczecinie I SA/Sz 140/24. z 15 maja 2024 r.
