W standardowym przypadku zawarcie małżeństwa powoduje powstanie wspólności majątkowej obejmującej przedmioty nabyte w trakcie jej trwania przez oboje lub jednego z małżonków. Z kolei partnerzy pozostający w relacjach nieformalnych zachowują pełną odrębność majątkową. Występują wówczas dwie podstawowe struktury własnościowe nieruchomości użytkowanych przez partnerów:
Na tym tle dochodzi do wyraźnego rozgraniczenia dwóch kategorii wydatków: bieżących kosztów utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego (takich jak zakupy żywności, opłaty za media, drobne bieżące naprawy) oraz nakładów majątkowych o charakterze trwałym, które powiększają wartość nieruchomości lub stanowią spłatę zadłużenia inwestycyjnego. Podczas gdy pierwsze z nich traktowane są jako spełnianie naturalnych obowiązków życiowych w związku nieformalnym, drugie stanowią przesunięcia majątkowe generujące skutki cywilne i podatkowe.
Wrażliwą kwestią na styku prawa cywilnego i podatkowego jest kwalifikacja prawna przekazania środków finansowych przez jednego z partnerów na zakup lub remont mieszkania stanowiącego własność drugiego partnera. W obrocie prawnym ukształtowały się dwie wykluczające się linie interpretacyjne. Pierwsza kwalifikuje wpłaty jako opodatkowane darowizny. Druga uznaje późniejszy zwrot środków za neutralne podatkowo rozliczenie nakładów.
Najlepszy sposób na Twoje ulgi i odliczenia w PIT to Program e-pity®
Nie musisz liczyć ulgi i odliczeń w PIT za 2026 ręcznie. Sprawdź wysokość Twoich ulgi, odliczeń i zwrotu podatku kompleksowo, także z uwzględnieniem nowej kwoty wolnej od podatku w PIT.
Ulgi i odliczenia wylicz w Programie e-pity 2026 i wyślij swój PIT 2026 online
Zgodnie z pierwszym stanowiskiem, bezzwrotne przekazanie środków pieniężnych z majątku osobistego jednego partnera na rzecz drugiego z przeznaczeniem na sfinansowanie zakupu mieszkania (np. pokrycie pierwszej raty lub wkładu własnego) stanowi umowę darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Przepis ten definiuje darowiznę jako zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
ozstrzygnięciem utwierdzającym to stanowisko jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2024 r. (sygn. akt III FSK 1463/22).Organ podatkowy ustalił podatek od spadków i darowizn z tytułu otrzymania od konkubiny środków na zakup mieszkania nabytego na wyłączną własność jej partnera, bez zawarcia pisemnej umowy (zatem bez wskzania dokłądnego celu, na jaki je przekazano). Sąd orzekł, że w sytuacji, gdy środki pochodzące z osobistego majątku partnerki zostały przekazane na pokrycie należności za mieszkanie stanowiące wyłączną własność partnera, a przesunięcie to miało charakter bezzwrotny w chwili jego dokonania, dochodzi do definitywnego powiększenia majątku podatnika kosztem majątku partnerki. NSA sformułował kluczowe wnioski prawne:
Brak zgłoszenia świadczenia organowi podatkowemu przez obdarowanego partnera skutkuje powstaniem zaległości podatkowej oraz ryzykiem nałożenia sankcyjnych stawek podatkowych.
Odmienne ujęcie prezentowane jest w najnowszych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ( interpretacje z 5 stycznia 2026 r., sygn. akt 0111-KDIB2-3.4015.433.2025.1.JKU oraz z 20 stycznia 2026 r., sygn. akt 0114-KDIP3-1.4011.978.2025.1.MK1). Stany faktyczne dotyczyły rozliczeń finansowych po ustaniu związku nieformalnego, w którym kobieta przeznaczyła środki pochodzące z majątku osobistego na wkład własny i wykończenie mieszkania nabytego na wyłączną własność jej partnera. Po rozstaniu strony zawarły ugodę, na mocy której były partner zobowiązał się do zwrotu kwoty poniesionych nakładów.
Dyrektor KIS potwierdził stanowisko wnioskodawczyni, uznając, że wypłata środków na podstawie umowy ugodowego rozliczenia konkubinatu jest całkowicie neutralna podatkowo, bowiem zachodzi:
Do udowodnienia zwrotu własnych środków niezbędne jest zebranie dowodów. Samo oświadczenie stron nie będzie w tym wypadku miarodajnym dowodem i zostanie przez organ pominięte (organ może dać wiarę oświadczeniu jeśli zostanie ono potwierdzone dowodami).
Nie. Różnica pomiędzy obiema wykładniami nie wynika z sprzeczności w samych przepisach, lecz z odmiennego sformułowania stanu faktycznego, wykazanego zamiaru stron oraz momentu, w którym czynność jest oceniana przez organy. Poniższa tabela przedstawia porównanie obu stanowisk.
|
Wpłata jako darowizna |
Zwrot nakładów bez przysporzenia |
|
|
Kwalifikacja cywilna |
Bezpodstawne wzbogacenie / nakłady |
|
|
Opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych PIT |
Brak (darowizny wyłączone z PIT na rzecz ustawy o podatku od spadków i darowizn) |
Neutralne – brak przychodu/przysporzenia |
|
Opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn |
Podlega opodatkowaniu (III grupa, stawki do 20%) |
Neutralne – czynność poza katalogiem ustawy o podatku od spadków i darowizn |
|
Zamiar stron |
Zamiar dokonania przysporzenia w celu bezpłatnego obdarowania partnera |
Zamiar zwolnienia się z wcześniejszego zobowiązania w celu zwrotu kosztów / przywrócenia stanu poprzedniego |
|
Ekwiwalentność |
Brak świadczenia wzajemnego |
Pełna ekwiwalentność poprzez zwrot nakładu równego wydatkom |
Prowadzi to do wniosku, że o zaliczeniu danej transakcji do kategorii darowizny lub rozliczenia nakładów decyduje sposób ukształtowania i udokumentowania czynności prawnej. Jeżeli partner przelewa środki bez wskazania zwrotnego charakteru i bez zawierania umów, organ traktuje czynność jako darowiznę. Jeżeli strony wykażą, że przelew stanowił nakład na majątek drugiego partnera z obowiązkiem jego późniejszego rozliczenia, refundacja tych środków pozostaje całkowicie poza sferą opodatkowania.
W przypadku braku dobrowolnego porozumienia po rozstaniu, partner inwestujący w nieruchomość drugiego partnera zmuszony jest do wystąpienia na drogę sądową. Podstawową instytucją stosowaną do rozliczeń majątkowych byłych konkubentów jest bezpodstawne wzbogacenie z Kodeksu cywilnego. Przepisy te nakładają obowiązek zwrotu korzyści majątkowej na osobę, która uzyskała ją bez podstawy prawnej kosztem innego podmiotu. Wykazanie roszczenia na tej podstawie wymaga udowodnienia trzech przesłanek:
W relacjach nieformalnych zastosowanie znajduje także konstrukcja świadczenia nienależnego z uwagi na nieosiągnięcie zamierzonego celu świadczenia. Sytuacja ta powstaje wtedy, gdy partner finansuje majątek drugiej strony w przekonaniu, że tworzony związek ma charakter trwały, a nieruchomość będzie służyła obojgu partnerom jako wspólne centrum życiowe. Gdy relacja ulega rozwiązaniu, cel świadczenia odpada, co przekształca dokonane przysporzenie w świadczenie nienależne, podlegające obowiązkowi zwrotu.
Kluczowym orzeczeniem w tym zakresie jest postanowienie Sądu Najwyższego z 25 czerwca 2025 r. (sygn. akt I CSK 969/25). Sąd Najwyższy kategorycznie odrzucił zarzuty pozwanego partnera, który twierdził, że nakłady finansowe i osobiste partnerki miały charakter darmowy i wynikały z naturalnego funkcjonowania w związku nieformalnym o "czasowym" charakterze. Sąd wskazał, że brak ustawowej wspólności majątkowej nie pozbawia partnera inwestującego ochrony prawnej, a nieosiągnięcie wspólnego celu życiowego nakłada na właściciela nieruchomości obowiązek rozliczenia wzbogacenia.
Wycena wartości nakładów następuje według stanu z chwili wyrokowania. Jeżeli zwrot wzbogacenia następuje w pieniądzu, zasądzona kwota musi odpowiadać aktualnemu wzbogaceniu istniejącemu w dacie zamykania rozprawy. W praktyce sądowej biegły rzeczoznawca majątkowy nie sumuje jedynie historycznych rachunków, lecz ustala, o ile wzrosła wartość rynkowa nieruchomości wskutek nakładów poczynionych przez zubożonego partnera (wyrok SN z 20.12.2022 r. w sprawie II CSKP 274/22).
Sądy powszechne uwzględniają w ramach rozliczeń nakładów również świadczenia niematerialne. W postanowieniu z 25.06.2025 r. w sprawie I CSK 969/25 Sąd Najwyższy potwierdził możliwość dochodzenia rekompensaty za:
Zobowiązanie do zwrotu bezpodstawnego wzbogacenia ma charakter bezterminowy. Oznacza to, że staje się ono wymagalne niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do zapłaty. Nie występuje natomiast stały termin, np. 10 dzień miesiąca, koniec roku itd. w którym należałoby rozliczyć wzbogacenie. W związku z tym odsetki ustawowe za opóźnienie przysługują od dnia następującego po doręczeniu partnerowi pisemnego wezwania do zapłaty ze sprecyzowaną kwotą (ewentualnie po upływie terminu spełnienia świadczenia wyznaczonego w tym wezwaniu).
Bieg przedawnienia roszczeń bezterminowych rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. W efekcie termin ten jest kluczowy aby ustalić 3 (w przypadku roszczenia związanego z prowadzona firmą) lub 6 letni termin (w pozostałych przypadkach) na możliwe dochodzenie roszczenia.
Najlepszy sposób na Twój e-PIT 2026 i zmiany - Program e-pity®
Nie wiesz jak zmiany skali podatkowej, kosztów uzyskania, kwoty wolnej od podatku i inne w PIT 2026 wpłynie na Twój podatek do zapłaty? Czy Twój podatek będzie wyższy czy niższy, co z Twoimi ulgami i odliczeniami? Jakie załączniki musisz wypełnić?
Wylicz PIT online od razu w Programie e-pity 2026, który uwzględnia wszystkie zmiany w rozliczeniach PIT 2027
Decyzja o zaciągnięciu wspólnego kredytu hipotecznego przez partnerów w związku nieformalnym tworzy trójstronną relację prawną. Istotne dla prawidłowej oceny sytuacji jest wyraźne rozróżnienie stosunku zewnętrznego (odpowiedzialność wobec banku) od stosunku wewnętrznego (rozliczenia między partnerami).
Przystępując do umowy kredytowej, partnerzy stają się wobec banku dłużnikami solidarnymi. Oznacza to, że bank może żądać spłaty całości lub części kredytu od obu partnerów łącznie lub od każdego z nich z osobna, a spłata dokonana przez któregokolwiek z nich zwalnia drugiego z obowiązku świadczenia wobec banku. Z punktu widzenia prawa podatkowego spłata raty kredytu przez jednego ze współkredytobiorców generuje następujące konsekwencje:
Gdyby dług spłaciła osoba całkowicie trzecia w stosunku do zawartej umowy kredytowej (np. partner), wówczas mogłoby dojść do powstania darowizny lub nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu.
W relacji wewnętrznej pomiędzy partnerami zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu cywilnego o wzajemnych rozliczeniach pomiędzy współdłużnikami solidarnymi. Jeżeli jeden ze współdłużników solidarnych spłacił więcej niż wynosi jego udział w długu (określony umową stron lub domniemywany w częściach równych), przysługuje mu wobec drugiego partnera roszczenie regresowe o zwrot odpowiedniej części spłaconej kwoty.
Uwaga:
Jeżeli partner A spłaca całą ratę kredytu za mieszkanie stanowiące wyłączną własność partnera B i jednocześnie zrzeka się przysługującego mu roszczenia regresowego (brak żądania zwrotu 50% raty), organ podatkowy może zakwalifikować to nieodpłatne zwolnienie partnera B z obowiązku regresowego jako darowiznę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 12 maja 2025 r. (nr 0115-KDIT2.4011.86.2025.5.MM; 0111-KDIB2-3.4015.40.2025.6.AD), w której uznano, że bezzwrotne pokrywanie rat kredytowych zaciągniętych przez partnerkę stanowi opodatkowaną darowiznę w III grupie podatkowej
Tak. Wydatek na spłatę wspólnego kredytu hipotecznego może stanowić podstawę do zastosowania ulgi mieszkaniowej w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z interpretacją Dyrektora KIS z 16 maja 2025 r. (nr 0115-KDIT1.4011.200.2025.2.JG), ze względu na solidarną odpowiedzialność kredytobiorców za całe zobowiązanie, spłata całości wspólnego kredytu ze środków pochodzących ze zbycia innej nieruchomości jednego z partnerów korzysta w całości ze zwolnienia z PIT, nawet jeśli podatnik był jedynie współwłaścicielem w częściach ułamkowych lokalu za który spłacany jest ten kredyt.
Wniosek: Dopuszczalne jest zatem korzystanie przez partnerów w określonym zakresie ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
|
Forma regulacji |
Kto płaci podatek |
Wymagane dodatkowe oświadczenie do US |
|
Umowa quoad usum z prawem do pożytków |
Współwłaściciel uprawniony do części |
Nie, wystarczy treść umowy |
|
Współwłasność ogólna bez podziału |
Proporcjonalnie wszyscy lub wskazany w oświadczeniu |
Tak (zrzeczenie się/wybór rozliczenia) |
|
Małżonkowie (wspólność majątkowa) |
Dowolny małżonek |
Tak, oświadczenie o całości dochodu |
Rozwiązanie związku nieformalnego połączone z uregulowaniem statusu wspólnego mieszkania obciążonego hipoteką wymaga najczęściej zniesienia współwłasności. Najczęstszy model polega na nieodpłatnym lub odpłatnym przeniesieniu udziału 1/2 przez partnera A na partnera B przy jednoczesnym przejęciu przez partnera B całości długu kredytowego w banku (zwolnienie partnera A z długu na podstawie Kodeksu cywilnego). Zgodnie z interpretacją Dyrektora KIS z 8 maja 2023 r. (nr 0112-KDIL2-1.4011.113.2023.3.AK) czynność taka generuje dwustronne skutki podatkowe:
Fizyczne zwolnienie z długu kredytowego traktowane jest przez organ podatkowy jako zapłata ceny za zbywany udział. Przychodem partnera A w rozumieniu ustawy o PIT jest wartość długu, z którego został zwolniony. Jeżeli przeniesienie udziału następuje przed upływem 5 lat od jego nabycia, partner A zobowiązany jest do zapłaty 19% podatku PIT, chyba że przeznaczy tak uzyskany przychód na własne cele mieszkaniowe (ulga mieszkaniowa).
Przejęcie udziału w nieruchomości od drugiego partnera oceniane jest na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania w III grupie podatkowej stanowi tzw. czysta wartość nabytego udziału. Jeżeli wartość hipoteki wpisanej do księgi wieczystej jest niższa niż wartość rynkowa przejmowanego udziału, nadwyżka czystej wartości (po odliczeniu kwoty wolnej 5733 zł) podlega opodatkowaniu podatkiem od darowizn według stawek III grupy podatkowej.
W celu praktycznego zastosowania przedstawionych zasad przeanalizowano trzy scenariusze stanowiące najczęstsze układy faktyczne w relacjach nieformalnych.
Partner A nabywa lokal mieszkalny za kwotę 500 000 zł na wyłączną własność. Partner B przekazuje ze swojego rachunku kwotę 100 000 zł na wkład własny oraz 50 000 zł na wykończenie wnętrz, nie zawierając przy tym żadnej pisemnej umowy.
Partner A i Partner B nabywają mieszkanie za kwotę 800 000 zł w udziałach po 1/2 części, zaciągając wspólny kredyt hipoteczny na 600 000 zł. Partner A opłaca cały wkład własny w kwocie 200 000 zł ze środków ze sprzedaży własnego majątku.
Partner A jest właścicielem działki budowlanej. Partner B inwestuje kwotę 200 000 zł z własnych oszczędności w budowę domu oraz świadczy przez 12 miesięcy osobistą pracę fizyczną przy wykończeniu budynku.
Uruchom program fillUp online i rozlicz PCC-3
W programie fillup wygodnie przygotujesz, zweryfikujesz i wyślesz online e-deklaracje PCC-3 do urzędu skarbowego. W aplikacji fillup przygotujesz ponad 7 000 aktualnych druków: formularzy, deklaracji i e-deklaracji, plików JPK ale także wzory umów, pism, wniosków, podań, zaświadczeń, oświadczeń, zawiadomień, wezwań, pozwów, not, arkuszy, ewidencji, rejestrów, raportów, rachunków czy faktur.
Uruchom program fillUp i wyślij e-deklarację PCC-3 online »
Zapewnienie bezpieczeństwa majątkowego i podatkowego w nieformalnych relacjach partnerskich wymaga zwrócenia uwagi na następujące zagadnienia prawne:
Odrębnie należy traktować nakłady na najem mieszkania - czyli zwrot partnerowi środków jakie ten poniósł na wynajęcie wspólnego miejsca do bieżącego życia. Tu reguła wydaje się prosta - zwrot czynszu najmu, nawet w części przekraczającej połowę - jest wydatkiem na bieżące utrzymanie wspólnego gospodarstwa dwójki osób. Istotny jest cel - jest to zwrot za wydatek, który nie ma za zadanie powiększania majątku drugiej osoby, lecz partycypację we wspólnej bieżącej egzystencji. Najęte mieszkanie nie stanie się własnością drugiego partnera a wydatek nie wpływa bezpośrednio na jego majątek. Od strony organów skarbowych obojętnym jest, że pełne finansowanie wynajmu przez jednego z partnerów powoduje, że drugi nie musi wydatkować na zapewnienie sobie miejsca zamieszkania i może tym samym odkładać środki na inne cele (zatem pośrednio jest to jego finansowy zysk).
Jeśli jednak dojdzie między partnerami do podnajmu lokalu lub jego udostępnienia nieodpłatnie na cele inne niż bieżąca egzystencja - należy ustalić wartość rynkową takiego świadczenia i doliczyć ją do wartości przychodu podatkowego partnera korzystającego.
Przykład:
Partnerka jest fryzjerką, partner posiada zespół 4 pomieszczeń, z których korzysta jedynie okazjonalnie jako skład starych rzeczy, magazyn. Partner decyduje się, aby nieodpłatnie przekazać do używania i wyremontować jedno z pomieszczeń tak, aby otworzyć w nim zakład fryzjerski. Nakłady oraz czynsz najmu będą stanowić świadczenie w naturze (nieodpłatne świadczenie) na jej rzecz.