Aktualności
Dodatkowe świadczenia dla współpracowników muszą wynikać z zawartych z nimi umów, aby spółka mogła zaliczyć takie wydatki do kosztów uzyskania przychodów.
Spółka z branży IT zatrudnia pracowników na umowy o pracę, współpracuje też z kontrahentami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (model B2B). Kontrahenci B2B świadczą usługi na podstawie zawieranych ze spółką umów cywilnoprawnych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, we własnym imieniu i na własny rachunek. Wynagrodzenie zasadnicze kontrahentów ma charakter pieniężny i jest ustalane odrębnie w każdej umowie. Spółka chce jednak dodatkowo wdrożyć adresowany do kontrahentów dobrowolny program świadczeń pozapłacowych (benefitów), finansowanych przez spółkę w całości lub częściowo. Ma to jej pomóc pozyskać i utrzymać specjalistów na wysoko konkurencyjnym rynku, ograniczać absencje i przestoje w realizacji świadczeń, poprawić dyspozycyjność i kondycję psychofizyczną kontrahentów a także podnosić ich kwalifikacje.
W zależności od ustaleń z danym kontrahentem, benefity będą obejmować określone kategorie świadczeń pozapłacowych w następujących obszarach:
Wysokość opłat za benefity nie będzie co do zasady zależna od stopnia faktycznego wykorzystania świadczeń przez kontrahenta. Przyznanie benefitów nie będzie też wpływało na wysokość wynagrodzenia pieniężnego określonego w umowie o współpracę. Benefity będą miały charakter dodatkowego świadczenia, które uzupełnia wynagrodzenie pieniężne. Spółka zamierza sporządzać i przekazywać kontrahentom dokumenty informacyjne zawierające wartość otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, by mogli oni prawidłowo rozpoznać przychód z działalności gospodarczej z tytułu otrzymanych benefitów.
Spółka wystąpiła o indywidualną interpretację, aby uzyskać potwierdzenie, że wydatki, jakie zamierza ponosić na opisane świadczenia pozapłacowe, będą dla niej stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i że nie będą podlegały wyłączeniom wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy. Jej zdaniem wydatki spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za koszty podatkowe, ponieważ:
Najlepszy i najprostszy sposób na PIT - Program e-pity®
Nie musisz znać się na PIT'ach i zmianach podatkowych. Oblicz wygodnie wysokość Twojego podatku PIT kompleksowo razem z wszystkimi ulgami, odliczeniami i kwotą wolną od podatku. Zadbaj o najwyższy i najszybszy zwrot podatku z PIT do 45 dni.
Po prostu oblicz Twój e-PIT w Programie e-pity 2025 i wyślij PIT online
W interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej skupił się na analizie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Wskazał, że przy ocenie, czy dane koszty ponoszone przez podatnika mają charakter reprezentacyjny należy patrzeć przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie pozytywnego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Zauważył też, że ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja” (ani też nie odsyła do innych przepisów prawa), jednak brak ustawowej definicji tego pojęcia nie uprawnia do określania jego znaczenia w sposób dowolny. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego Dyrektor KIS stwierdził, że reprezentacja, w odniesieniu do działalności gospodarczej podatnika, to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek zaś to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji obraz przedsiębiorcy przełoży się na zawarcie umowy, nabywanie jego produktów lub usług.
Przyjęcie takiej definicji reprezentacji oznacza, że wydatki, których dotyczy wniosek o interpretację, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w spółce, jeżeli nie stanowią elementu wynagrodzenia należnego kontrahentom B2B i wynikającego z zawartych umów o współpracy. Benefity należy bowiem kwalifikować do kosztów reprezentacji, ponieważ ich głównym celem jest tworzenie wizerunku spółki na zewnątrz poprzez kreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Takie koszty są zaś wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
Serwowanie wina jest elementem usługi
Źródło: indywidualna interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.40.2026.2.DW z 11 maja 2026 r.
