Pracownicy dowożeni przez pracodawcę do pracy autobusami unikną podatku dochodowego od wartości tego świadczenia. Dowożeni mikrobusami muszą już podatek zapłacić.
Pracodawca od 2012 r. zapewnia pracownikom, w tym pracownikom tymczasowym, dowóz do pracy oraz z pracy do miejsca zamieszkania. Nie wynika z obowiązku nałożonego na pracodawcę jakimikolwiek przepisami, lecz wyłącznie z jego decyzji o zapewnieniu dodatkowego świadczenia pracowniczego. Dowóz ma charakter zbiorowy, a przejazdy są zorganizowane dla grup pracowników, zgodnie z ustalonymi trasami i harmonogramem. Dobór tras wynika z miejsc zamieszkania znacznej części załogi.
W momencie wprowadzenia tego rozwiązania pracodawca przyjął, że wartość świadczenia w postaci dowozu do pracy stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pracownicy korzystający z tego transportu podpisują więc oświadczenia, w których zawarta jest informacja, że świadczenie to stanowi przychód podlegający opodatkowaniu i uwzględnieniu przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy. Obecnie chce jednak zróżnicować sposób rozliczania tego świadczenia w zależności od typu pojazdu, jakim realizowane są przewozy. W jego ocenie:
Pracodawca wystąpił o indywidualną interpretację, aby uzyskać potwierdzenie swojego stanowiska. We wniosku argumentował, że, na podstawie przywołanego przepisu, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczenia otrzymanego przez pracownika z tytułu organizowanego przez pracodawcę dowozu pracowników autobusem w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zastosowanie tego zwolnienia wymaga łącznego spełnienia następujących przesłanek:
W ocenie wnioskodawcy wszystkie te przesłanki są spełnione. Pracodawca wskazał też, że w treści analizowanego przepisu nie ma wymogu, aby dowóz był dostępny dla wszystkich pracowników pracodawcy bez wyjątku ani aby obejmował wszystkie miejsca zamieszkania pracowników. Fakt, że dowóz jest zapewniany tylko z wybranych kierunków nie wpływa na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego do wartości świadczenia otrzymywanego przez pracowników faktycznie korzystających z dowozu. W konsekwencji, po wyodrębnieniu wartości świadczeń związanych z dowozem autobusami, możliwe jest nieujmowania tej wartości w podstawie obliczenia zaliczek na PIT oraz w informacji rocznej PIT-11 pracowników - przekonywał wnioskodawca.
Najlepszy i najprostszy sposób na PIT - Program e-pity®
Nie musisz znać się na PIT'ach i zmianach podatkowych. Oblicz wygodnie wysokość Twojego podatku PIT kompleksowo razem z wszystkimi ulgami, odliczeniami i kwotą wolną od podatku. Zadbaj o najwyższy i najszybszy zwrot podatku z PIT do 45 dni.
Po prostu oblicz Twój e-PIT w Programie e-pity 2025 i wyślij PIT online
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji powołał się na treść art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy. Są więc nimi nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Przypomniał też wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), zgodnie z którym za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń” mogą być uznane świadczenia, które:
Jak zauważył Dyrektor KIS, Trybunał Konstytucyjny wskazał też wtedy, że dowożenie pracownika z miejsca zamieszkania do pracy może oznaczać zaoszczędzenie wydatku po stronie pracownika i w konsekwencji może stanowić przysporzenie objęte podatkiem dochodowym - jednak pod warunkiem, że pracodawca spełniał te świadczenia dysponując zgodą pracownika na ich przyjęcie. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy. TK podkreślił również, że gdy pracodawca wie, kto będzie korzystał z zaoferowanego transportu, oraz zna odległość, którą każdy będzie pokonywał, to jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadającą indywidualnie na każdego przewożonego.
Świadczenie, którego dotyczy wniosek (w postaci zapewnienia pracownikom dowozu do pracy i z pracy) jest więc dla tych pracowników przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Jednak w przypadku tych pracowników, których dojazd odbywa się autobusem, ten przychód może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14a ustawy. Wówczas pracodawca jako płatnik nie jest zobowiązany do obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy - rozstrzygnął Dyrektor KIS.
Korzyścią jest już dostęp do platformy z benefitami
Źródło: indywidualna interpretacja 0113-KDWPT.4011.511.2026.2.KSM z 2 października 2026 r.