Polski rezydent podatkowy nadzorujący budowy w Hiszpanii w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej zapłaci w tym kraju podatek dochodowy - wynika z indywidualnej interpretacji.

Podatnik, który w Polsce posiada centrum interesów życiowych i centrum interesów gospodarczych, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług inżynierskich. Dochody opodatkowuje zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych według stawki 14%, przewidzianej dla usług inżynierskich. W październiku 2025 r. mężczyzna zawarł umowę o świadczenie usług inżynieryjnych i nadzoru nad realizacją robót z hiszpańską spółką. Poszczególne projekty (budowy realizowane na terenie Hiszpanii) są odrębnymi realizacjami, w różnych miejscach i nie są powiązane, a żadna z prowadzonych budów nie będzie trwać dłużej niż 12 miesięcy. Swoje usługi przedsiębiorca będzie świadczył zarówno w formie zdalnej (w takim zakresie, w jakim jest to możliwe), jak i stacjonarnej. W sytuacji świadczenia usług zdalnie będzie je wykonywał z terenu Polski, natomiast usługi wymagające obecności na terenie budów będzie wykonywał na terenie Hiszpanii. Podatnik przewiduje, że na terenie tego kraju będzie przebywał nie dłużej niż przez 10 dni w miesiącu, a więc w konsekwencji - nie więcej niż 183 dni w roku kalendarzowym. Przedsiębiorca nie posiada w Hiszpanii placówki działalności gospodarczej, a w czasie fizycznej obecności na budowach zamierza czasowo korzystać z kontenerów biurowych hiszpańskiej spółki, na rzecz której świadczy usługi.

Podatnik jest zdania, że w opisanej sytuacji jako polski rezydent podatkowy powinien opłacać podatek dochodowy od całości swoich przychodów wyłącznie w Polsce. Ponieważ nie posiada zagranicznego zakładu, to działalność prowadzona za granicą podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z polskimi przepisami podatkowymi, a metoda unikania podwójnego opodatkowania nie znajdzie zastosowania. Mężczyzna wystąpił o indywidualną interpretację, aby uzyskać potwierdzenie swojego stanowiska.

Najlepszy i najprostszy sposób na PIT - Program e-pity®
Nie musisz znać się na PIT'ach i zmianach podatkowych. Oblicz wygodnie wysokość Twojego podatku PIT kompleksowo razem z wszystkimi ulgami, odliczeniami i kwotą wolną od podatku. Zadbaj o najwyższy i najszybszy zwrot podatku z PIT do 45 dni.
Po prostu oblicz Twój e-PIT w Programie e-pity 2025 i wyślij PIT online

Zagranicznym zakładem może być stała placówka, plac budowy lub pełnomocnik

W interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powołał się na przepis art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za zagraniczny zakład uważa się:

  • stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
  • plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa,
  • osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje,

chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której Polska jest stroną, reguluje tę kwestię inaczej. Z kolei, zgodnie z polsko-hiszpańską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, zakładem jest stała placówka, poprzez którą całkowicie albo częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa. To określenie obejmuje w szczególności:

  • miejsce zarządu,
  • filię,
  • biuro,
  • zakład fabryczny,
  • warsztat,
  • kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
  • budowę albo montaż, które trwają przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Dyrektor KIS podkreślił też, że obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach niż państwo miejsca zamieszkania należy rozpatrywać z uwzględnieniem zarówno postanowień umowy, jak i Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem, które stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Definicja zakładu zawarta w Modelowej Konwencji zawiera następujące warunki:

  • istnieje placówka działalności gospodarczej (miejsce, gdzie działalność jest prowadzona);
  • ta placówka musi mieć stały charakter, a więc musi być utworzona w określonym miejscu z pewnym stopniem trwałości;
  • działalność przedsiębiorstwa jest prowadzona za pośrednictwem tej placówki.

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków oznacza, że nie powstanie zakład w postaci stałej placówki w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podobnie tę definicję ujęto w Konwencji modelowej OECD, na którą powołał się organ podatkowy. Określenie „zakład” oznacza, zgodnie z jej art. 5, „stałą placówkę, przez którą przedsiębiorstwo prowadzi całkowicie lub częściowo swoją działalność”. Wszystkie warunki wskazane powyżej muszą być spełnione łącznie, a określenie „placówka” obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Placówka – jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej – może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń lub gdy nie są one wymagane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa; wystarczy posiadanie pewnej przestrzeni do własnej dyspozycji. Sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do własnej dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy, aby zaistniała stała placówka. Nie wymaga się, aby przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką.

Dodatkowo wymagane jest, aby placówka była „stała”. Musi zatem istnieć więź między placówką a określonym punktem geograficznym. Ponieważ placówka musi być stała, zakład może istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma charakteru tymczasowego. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy ze względu na szczególny rodzaj działalności jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres.

Kontener położny na placu budowy też może być zakładem. Sam plac budowy stanowi zakład tylko wtedy, jeżeli obiekty te istnieją dłużej niż dwanaście miesięcy. Obiekt, który nie spełnia tego warunku, nie stanowi sam przez się zakładu, nawet jeżeli w jego ramach istnieje na przykład biuro lub warsztat. Jeżeli jednak takie biuro lub warsztat są użytkowane dla realizacji kilku projektów budowlanych, to należy uważać je za zakład, nawet jeżeli żaden z realizowanych projektów nie odpowiada placowi budowy lub montażu trwającemu powyżej dwunastu miesięcy.

Skoro zaś działalność na terytorium Hiszpanii jest prowadzona za pośrednictwem położonego w tym państwie zakładu - kontenera dla wielu prac, przychód z prowadzenia działalności, który może być przypisany temu zakładowi, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym zarówno w Hiszpanii, jak i w państwie miejsca zamieszkania podatnika, czyli w Polsce. Równocześnie, na podstawie polsko-hiszpańskiej umowy, w Polsce możliwe będzie odliczenie od podatku kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Hiszpanii - z zastrzeżeniem, że odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która przypada na dochód możliwy do opodatkowania w Hiszpanii. Stanowisko przedstawione we wniosku jest więc nieprawidłowe.

Mieszkanie pracownika jednak nie jest zagranicznym zakładem

Źródło: indywidualna interpretacja 0115-KDIT1.4011.976.2025.2.MR z 19 lutego 2026 r.

Pozostałe wiadomości z roku: 2026

Piotr Ceregra

autor: Piotr Ceregra

Redaktor serwisów e-pity.pl i jpk.info.pl. Dba o to, by treści prezentowane w tych serwisach były nie tylko wartościowe i ciekawe, ale także poprawne językowo.

więcej artykułów autora

tytuł artykułu: Kontener na budowie może być zagranicznym zakładem

Wspieramy OPP