z dnia: 2024-01-12

Rozszerzenie ustawowej wspólności małżeńskiej o budowaną nieruchomość już po upływie trzech lat, jakie podatnik miał na wydatkowanie pieniędzy na własny cel mieszkaniowy, nie pozbawia go prawa do skorzystania z ulgi podatkowej - uznał WSA w Gliwicach i uchylił niekorzystną dla podatnika indywidualną interpretację.

Podatnik w marcu 2018 r. sprzedał działkę, którą kilka miesięcy wcześniej otrzymał jako darowiznę, a uzyskane środki w całości przeznaczył na budowę domu na działce, która wówczas stanowiła wyłączny majątek jego żony. Małżonkowie uzgodnili, że budowę domu mieszkalnego będą realizowali wspólnie. Wkładem żony będzie jej niezabudowana nieruchomość gruntowa, zaś wkładem męża - środki ze sprzedaży działki. Wydatki na ten cel, udokumentowane imiennymi fakturami VAT wystawionymi na podatnika, zostały poniesione przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż działki. Po zakończeniu inwestycji, w sierpniu 2022 r., strony zawarły umowę majątkową małżeńską, na mocy której rozszerzyły wspólność ustawową małżeńską na nieruchomość, na której realizowana była inwestycja. Podatnik wraz z rodziną zamieszkał w tym domu na stałe i jest to jego jedyne miejsce zamieszkania.

W październiku 2022 r. podatnik wystąpił o indywidualną interpretację, aby potwierdzić, że swoje wydatki na budowę domu może uznać za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT i dzięki temu skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego. Argumentował, że skoro istniało porozumienie, że stanie się współwłaścicielem nieruchomości po jej zabudowaniu, wszystkie wydatki zostały poniesione przez niego i zostały potwierdzone imiennymi fakturami wystawionymi na niego, a porozumienie zostało zrealizowane i doszło do umowy majątkowej rozszerzającej wspólność ustawową o tę nieruchomość, to takie wydatki wpisują się w definicję wydatków poniesionych na zaspokojenie własnego celu mieszkaniowego.

Dyrektor KIS uznał jednak, że sam fakt poniesienia nakładów na budowę budynku mieszkalnego nie wystarcza do przyznania zwolnienia. Zakres zwolnienia został ograniczony do budynków, do których podatnik posiada odpowiedni tytuł prawny, a nabycie tego prawa musi nastąpić przed upływem trzyletniego terminu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Spełnienie tego warunku jest niezbędne, by móc uznać, że nakłady poniesione zostały na czynności związane z "własnym" budynkiem mieszkalnym podatnika. Ten warunek nie został spełniony, dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nie może więc korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zaskarżając tę interpretację, wnioskodawca wskazał m.in., że:

  • w świetle prawidłowej wykładni ustawa o PIT wymaga jedynie poniesienia wydatku na własny cel mieszkaniowy (celowość działania), nie wymaga natomiast nabycia prawa do nieruchomości w określonym tam terminie.
  • wobec zawarcia umowy rozszerzającej wspólność ustawową małżeńską, mężczyzna nabył tę nieruchomość już w dacie nabycia jej przez małżonkę do majątku osobistego. W efekcie wydatkując pieniądze na budowę budynku mieszkalnego, wydatkował je już na budowę budynku, który należał do jego wspólności majątkowej małżeńskiej, a więc na własny cel mieszkaniowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zgodził się z tą argumentacją i uchylił zaskarżoną interpretację.

Ulga za zbycie nieruchomości przez 3 lata 

Źródło: indywidualna interpretacja 0115-KDIT2.4011.655.2022.2.KC z 3 stycznia 2023 r., wyrok WSA w Gliwicach I SA/Gl 414/23

Wspieramy OPP
Nasi partnerzy