PIT-37 Rozliczenie wynagrodzenia z umowy o pracę

PIT-37 za 2014 rozliczysz w programie e-pity

W deklaracji PIT-37 ująć należy m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika przychody, a także związane z nimi koszty uzyskania i potrącone zaliczki na podatek dochodowy z tytułu:

  • stosunku pracy,
  • stosunku służbowego,
  • spółdzielczego stosunku pracy,
  • pracy nakładczej.

Kwoty z tego rodzaju źródeł wprowadza się w deklaracji PIT-37 w pierwszy wiersz części C.1 w deklaracji PIT-37 (dochody/straty ze źródeł przychodów). Wskazuje się w nim przychody (rubryka numer 1, w tym dolna jej część dotycząca przychodów uzyskiwanych z tytułu praw autorskich i pokrewnych), koszty uzyskania przychodów (rubryka numer 2, w tym dolna jej część dotyczy kosztów uzyskania przychodów naliczanych z tytułu praw autorskich i pokrewnych) dochodu (rubryka numer 3) lub straty (rubryka nr 4) oraz pobranej przez płatnika (np. pracodawcę) zaliczki na podatek (rubryka nr 5).

Umowa o pracę, służbę, umowa o pracę nakładczą lub spółdzielczy stosunek pracy, zasiłki wypłacane przez pracodawcę

Rubryka nr 1 - przychód z umowy o pracę, służby, umowy nakładczej lub spółdzielczej

Wpisać w nią należy co do zasady przychody wykazane w informacji PIT-11 w polu odpowiednio przeznaczonym dla tego celu (wiersz 1 część E, rubryka nr 1 druku PIT-11). Może się jednak zdarzyć, że po porównaniu kwot z PIT-11 z kwotami potwierdzeń wypłat, wystąpią nieścisłości.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Nigdy nie należy bezgranicznie ufać wartościom z PIT-11 przekazanego przez pracodawcę. Na składającym PIT-37 spoczywa obowiązek wykazania kwot prawidłowych, poprawnych. Wówczas należy postępować według określonych zasad:

  • w PIT-37 wykazać należy wyłącznie kwoty przychodu faktycznie otrzymane w danym roku, kwoty wypłacone w roku kolejnym, należne za miesiące roku rozliczanego, trafiają do druku PIT-37 dopiero za rok, w którym zostały otrzymane,
  • kwot nie należy zaokrąglać do pełnych groszy, wpisać należy taką kwotę, jaką faktycznie otrzymano,
  • nie należy mylić przychodu i dochodu. Przychód to kwota brutto (przed wszelkiego rodzaju potrąceniami).

W przypadku wielu umów o pracę w rubryce nr 1 sumować należy wszystkie przychody, ze wszystkich źródeł. Podatnik rozliczający umowy, w których część przychodu pochodzi z praw autorskich, rozdzielić powinien kwoty otrzymane na dwie części rubryki nr 1. Tym niemniej jeżeli wartość przychodów z praw autorskich przekroczy wartość 85,528 zł i nie będzie się stosowało do nich 50% kosztów autorskich – to nadwyżkę tę należy sumować z innymi kwotami w górnej części rubryki numer 1.

W rubryce wpisać należy również kwoty wynagrodzenia chorobowego oraz zasiłków wypłacanych przez zakład pracy jako płatnika tych zasiłków. Jeżeli zasiłki pochodzą bezpośrednio z ZUS i to organ wypłaca je pracownikowi, ich wartość trafia do wiersza 5 – inne źródła przychodów mimo że źródłem ich wypłaty jest stosunek pracy lub stosunek pokrewny.

Rubryka nr 2 koszty uzyskania przychodu z umowy o pracę, służby, umowy nakładczej lub spółdzielczej 

W rubrykę wpisać należy koszty uzyskania przychodów wynikające z umowy o pracę i umów pokrewnych. W górnej części wpisuje się koszty ustalane ryczałtowo, w dolną – koszty 50% stosowane przy umowach autorskich.

Pracownik w ramach jednej umowy o pracę może rozpoznawać dwa rodzaje kosztów – autorskie i standardowe - ryczałtowe. W przypadku, gdy kwota kosztów autorskich przekroczy 42764 zł, nadwyżkę przychodów wpisuje się do górnej części rubryki nr 1 natomiast kosztów od tej nadwyżki nie stosuje się. Wyjątkowo może on również ujmować koszty na podstawie wydatków poniesionych na dojazd do pracy, dokumentowanych imiennymi biletami okresowymi, o ile ich roczna wartość przekracza kwotę kosztów ustalanych ryczałtowo.

Koszty autorskie oblicza się w wysokości 50% przychodu po odjęciu od niego pobranych przez pracodawcę kwot zasiłków emerytalnych, rentowych i chorobowych. Koszty te nie mogą łącznie przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej.

Koszty dotyczą wszelkiego rodzaju przychodów z umowy o pracę, jeżeli pracownik choćby jeden dzień pozostawał w stosunku pracy w danym miesiącu – można je naliczyć. Podobnie przysługują one w stosunku do wypłat, których dokonuje się po ustaniu stosunku pracy, a które wynikają z umowy o pracę.

Miesięczne Roczne – nie więcej niż:
111 zł 25 gr – dla pracownika posiadającego miejsce zamieszkania w miejscowości, gdzie znajduje się zakład pracy 1 335 zł w przypadku jednej umowy oraz
2 002 zł 05 gr w przypadku wielu umów
139 zł 06 gr – dla pracownika dojeżdżającego, który nie otrzymał dodatku za rozłąkę

1 668 zł 72 gr w przypadku jednej umowy oraz 2 502 zł 56 gr w przypadku wielu umów

Koszty można sumować w przypadku, gdy przychody pracownika pochodzą z tytułu wielu umów o pracę. Suma tak naliczanych ryczałtowo kosztów nie może jednak przekroczyć rocznych limitów. Jeżeli z jednym płatnikiem zawarte są dwie lub więcej umów – płatnik sam pilnuje, by nie przekroczyć tych limitów. W przypadku wielu płatników (pracodawców), każdy z nich stosuje koszty dotyczące danej konkretnej umowy, a podatnik w deklaracji PIT ostatecznie ustala limit kosztów, którego nie mogą one łącznie przekroczyć.

Kwoty kosztów uzyskania przychodów nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Kwota ta zsumowana ze wszystkich tytułów łącznie daje wartość pomniejszającą przychód.

Koszty uzyskania przychodów rozliczać się powinno w miesiącach, w których wykonywana jest praca, a nie w miesiącach, za które uzyskuje się wynagrodzenie. Powoduje to, że np. u osób, które z opóźnieniem otrzymują wynagrodzenie płatnik wykaże w PIT-11 tylko pojedyncze koszty (np. w miesiącu, w którym wypłaci kwotę wynagrodzenia za kilka miesięcy), natomiast pracownik może wykazać za rok pracy wielokrotność kwoty kosztów - za każdy miesiąc, w którym faktycznie pracował. Koszty wykazuje się w deklaracji podatkowej, w której wykonywano pracę, a nie w deklaracji za rok, w którym dokonano wypłaty.

Rubryka nr 3 dochód z umowy o pracę, służby, umowy nakładczej lub spółdzielczej

Dochód stanowi różnicę między sumą przychodów ze wszystkich umów o pracę i umów pokrewnych wykazanych w danej deklaracji oraz sumy wszystkich kosztów uzyskania przychodów wykazanych w danej deklaracji. Dochód powstaje, gdy różnica między przychodami a kosztami jest większa od zera zł.

Ustalając wartość dochodu należy osobno odejmować od kwoty przychodów koszty ryczałtowe oraz osobno od przychodów pochodzących z praw autorskich – koszty autorskie.

Może wystąpić sytuacja, w której w jednej deklaracji podatkowej wystąpi dochód z przychodów autorskich oraz strata z przychodów pozostałych.

Kwoty dochodu nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Należy zachować ją w wartości, która została ustalona jako różnica przychodów i kosztów.

Rubryka nr 4 strata z umowy o pracę, służby, umowy nakładczej lub spółdzielczej

W przypadku umów o pracę rzadkością jest wykazywanie straty. Wystąpi ona z reguły w przypadkach, gdy pracodawca dokonuje wypłat wynagrodzenia z okresu danego roku z opóźnieniem, po zakończeniu tego roku, za który wynagrodzenie to faktycznie się należy.

Stratę można rozliczać i obniżać o jej wartość przychód w ciągu pięciu lat, następujących bezpośrednio po danym roku, za który została wykazana. W ciągu jednego roku wykazać można nie więcej niż 50% tej straty. Stratę rozlicza się w ramach źródła przychodów, z jakiego powstała. Nie można zatem straty z umowy o pracę rozliczyć z przychodem z umowy zlecenie lub z działalności gospodarczej.

Rubryka nr 5 zaliczka pobrana przez płatnika z tytułu zatrudnienia

Co do zasady wpisać należy w tę rubrykę kwotę wynikającą z PIT-11. W przypadku, gdyby podatnik pozostawał zatrudniony, lecz nie otrzymywał wynagrodzenia, płatnik nie powinien zaliczek za poszczególne miesiące wpisywać w PIT-11 i odpowiednio podatnik takiej zaliczki nie musi wykazywać w swoim PIT-37.

Kwoty zaliczek powinny być podane z zaokrągleniem do pełnych złotych. Wynika to z faktu, że zaokrągleń w tym zakresie dokonywać będzie płatnik. W konsekwencji na podstawie przekazanych mu druków PIT-11, podatnik wpisze również kwotę pełnych złotych.

Za prawidłowy pobór zaliczek na podatek odpowiada płatnik, a nie podatnik. Natomiast jeżeli płatnik zaniży wartość zaliczek i wpisze w PIT-11 zaliczki niższe, niż powinny być pobrane, to z zeznania podatkowego PIT-37 może wynikać dodatkowa kwota podatku do zapłaty przez podatnika. W takim przypadku podatnik powinien należność zapłacić i wystąpić do płatnika o wyjaśnienie sytuacji oraz zwrot zapłaconej kwoty. Jeżeli natomiast błąd uda się rozpoznać na kilka tygodni lub miesięcy przed złożeniem deklaracji PIT-37, to warto zwrócić się bezpośrednio do płatnika z żądaniem korekty PIT-11 oraz zapłaty zaliczki na podatek w prawidłowej wysokości.

Wynagrodzenie z umowy o pracę wykazywane w deklaracjach innych niż PIT-37

PIT-37 służy wyłącznie takim podatnikom, którzy całość swoich wynagrodzeń przekazują za pośrednictwem płatników, czyli co do zasady pracodawców, zleceniodawców itp. Jeżeli zdarza się, że część wynagrodzeń rozliczana jest bez pośrednictwa płatnika, to zamiast PIT-37, całość zarobków, w tym również te z umów o pracę wykazuje się na jednym wspólnym zeznaniu PIT-36.

PIT-36 nie muszą złożyć natomiast osoby, których inne wynagrodzenia opodatkowane są tzw. ryczałtem lub są zwolnione z podatku, np. z tytułu sprzedaży akcji lub udziałów, sprzedaży nieruchomości. Podobnie nie trzeba składać PIT-36 w przypadku, gdy wprawdzie oprócz umowy o pracę podatnik prowadzi działalność gospodarczą, ale jest ona opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub liniowo 19% podatkiem. Zatem umowa o pracę w połączeniu z zarobkami wykazywanymi na PIT-28 oraz PIT-36L może być rozliczana za pomocą PIT-37.

W przypadku doliczania do dochodów własnych – zarobków małoletnich dzieci, złożyć należy PIT-36, a nie PIT-37.

Informacje dotyczące plików cookies:

Nasz serwis korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies. Dalsze korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej.